Columnist Jos Jongeling schrijft over veelgestelde vragen aan hem op straat: ‘Ben jij altijd blind geweest?’

Wanneer onverwacht en in een volstrekt vreemde omgeving, kunnen goede bekenden en zelfs vrienden elkaar voorbij lopen zonder een glimp van herkenning. Dat verbaast ons vaak zeer maar is een bekend fenomeen.

Iets dichterbij is het wanneer je iemand ziet en weet dat je die persoon in een bepaalde context kent, maar totaal niet kan terug halen in welke situatie dat gezicht binnen je herinneringen past.

Een knikje en een welgemeende glimlach volstaan dan veelal om lastige situaties uit de weg te gaan.

Anders ligt het wanneer je niets ziet en geheel onverwacht, een stem hoort die de conclusie trekt: “Je hoort zeker wel wie ik ben!” 

Frappant is dat vooral voor mij redelijk onbekende personen met die vraag komen. Ongetwijfeld goed bedoeld en waarschijnlijk uitgaande van het feit dat één of twee keer met mij gesproken te hebben, voldoende is voor mij om ze tot in lengte van jaren te blijven herkennen en herinneren, waar dan ook.

Iemand die mij echt kent zal dat niet doen. Die noemt even zijn of haar naam en begint gewoon een leuk praatje of zegt iets over een liedje dat ik net heb afgerond. Mijn antwoord op een dergelijke vraag houdt meestal het midden tussen een geintje en sarcasme. 

“Oh ja, jij bent Donald Trump toch?” Dit is een zeer regelmatig om niet te zeggen tot vervelens toe terugkerende situatie.

Een andere vraag is ook zeer frequent mijn deel. “Ben je altijd blind geweest?” Op mijn ontkenning volgt dan vaak: “Zie je echt niks? Of de meest onbegrijpelijke van allen: “Is daar nou niks aan te doen?”

Om de lol ervan erin te houden zeg ik vaak: “Ik zie net zoveel als jij met je knieën.”

Deze greep uit een aantal FAQ’s zorgt er wel voor dat er altijd wat te kletsen valt. Wel vraag ik me af waarom ik zo vaak in de prijzen val.

Ik ben erg benieuwd naar hoe dat is voor andere personen die om wat voor reden dan ook net buiten het “gewone” en veelal saaie straatbeeldkader vallen. Hoe vaak vraagt men bijvoorbeeld aan een voorbij lopende biljartbal: “Ben je al lang kaal?” Of stelt men aan een éénarmig persoon of aan een onbetrouwbare, corrupte burgervader midden op straat, uit het niets een impertinente vraag?

Men zegt: vragen staat vrij, maar…..

josjongelingmuziek@outlook.com

Jos Jongeling

Lees ook

Column Jos Jongeling: radio-actief