Columnist Fransje Heijkoops hart klopte ook vol verwachting: ‘Ik dook met mijn hoofd door het gat. Er was niks te zien’
4 december 2024 om 13:30 ColumnERMELO Hoor wat klopt daar kinderen?
Ik ben de enige die weet wat daar klopte. Het was mijn eigen hart en niet zo’n beetje ook! Het moet 50 jaar geleden zijn geweest. 4 december 1974.
We hadden die zomer een oud huis gekocht. Ik speelde voor aannemer want bijna iedereen in de familie hielp mee. Achter het betengelde behang van jute en papier zaten nog muizenkeutels. De open haard was een echte blikvanger. Zo ontstond het idee om door de schoorsteen plastic zakjes met strooigoed te gooien. Uiteraard goed dichtgeknoopt met kleurig lint en tijdelijk verstopt In de linnenkast.
Oudste, ongelovige zoon Erik en mijn man, zaten in het complotje. Op de zolder zat in het rookkanaal een zwaar ijzeren luik van waaruit de schoorsteen geveegd kon worden want we hadden mèt de buren een rieten dak.
Na het avondeten zou het spektakel beginnen. Erik zette de eerste LP op met sinterklaasliedjes. Ik zal die snoetjes nooit vergeten….vol verwachting klopten die kleine hartjes. “Oh, ik ben vergeten de was uit de machine te halen. Ik ben zó terug. Zing maar gezellig door” (zoiets zal ik toen wel bedacht hebben).
Het was nog niet zo makkelijk om het ijzeren deurtje open te trekken. O zaligheid. Het lukte!! Ik hoorde direct die schatten al zingen door het rookkanaal. Daar gingen de 4 zakjes elkaar achterna maar de kinderen bléven hoopvol zingen.
Mijn hart begon sneller te kloppen. Dàt klopt niet!! Ik dook met mijn hoofd een beetje door het gat. Niks te zien. Beneden gekomen troostte ik hen door te zeggen dat het natuurlijk te gevaarlijk op het dak was en dat Piet wel een andere manier zou vinden.
De volgende ochtend lag er in het brievenbuskastje een hele berg strooigoed. Arme Piet. Wat een werk. Zou hij al dat strooigoed een voor een door de gleuf geduwd hebben? De week daarop werd ontdekt dat er een gekke bocht in het rookkanaal zat. Zo vielen de zakjes alsnog in de haard.
Fijne surprise avond allemaal.
Fransje Heijkoop
