Vermiste beagle Zaira na drie weken weer thuis bij bazin: ‘Ik heb nog nooit zo’n hekel gehad aan stortbuien’

HARDERWIJK Het zat beagle Zaira niet mee. Als ex-fokteef in een laboratium wilde Janine haar graag een tweede kans geven. Maar net aangekomen bij haar nieuwe baasje rende Zaira door de open tuinpoort. Ze rende in paniek weg en leek spoorloos verdwenen. Bijna drie weken later werd ze gevonden en met Janine herenigd.

Marja Stienstra

Al haar katten en honden hebben een eigen verhaal, maar ze komen overeen dat ze in de steek gelaten zijn. Niemand zag ze staan of wilde ze adopteren. Juist voor deze dieren heeft Janine Kluinhaar een zwak. ,,Ik breng graag verandering in hun leven en wil ze tot hun recht laten komen. Al mijn dieren zijn speciaal”, vertelt Janine trots. 

LABORATORIUM

Begin dit jaar kwam de beagle Zaira op haar pad. Een lieve en bescheiden, maar ook zeer angstige hond. Zaira had anderhalf jaar in een laboratorium geleefd als fokteefje. Zij moest daar voor pups zorgen die werden gebruikt voor dierproeven. ,,Als de pups hun tijd hier overleven, en dat zijn er slechts enkelen, kun je ze adopteren via SHHH: Stichting Hulp en Herplaatsing Huisdieren. Deze stichting is gespecialiseerd in ex-laboratoriumdieren, vooral beagles’’, vertelt Janine. ,,De fokteefjes en -reuen mogen op een gegeven moment ‘met pensioen’, Zaira mocht dat na anderhalf jaar. Ook deze honden kun je adopteren.”  

,,Na haar laboratoriumtijd belandde Zaira in een dierenasiel, waar ze circa een jaar gezeten heeft. Vanuit SHHH is ze vervolgens enkele maanden naar een gastgezin gegaan om te ervaren wat het is om bij een gezin te leven’’, vervolgt Janine. ,,Om haar te helpen met stapjes leren zetten, soms heel letterlijk zoals buiten wandelen en snuffelen. Zaira was inmiddels bijna drie jaar oud, maar had nog steeds geen eigen gouden mandje gevonden.”

Lees ook

Vermiste beagle Zaïra wonder boven wonder teruggevonden in Harderwijk

 

SCHOOTHOND

,,Ik zag mijn kans schoon toen het gastgezin op vakantie ging en een logeeradres zocht. Ik heb al een andere beagle uit het laboratorium, Aïsha, en wilde Zaira ook graag een fijne plek bieden. Vanaf het eerste moment dat ze bij ons was wist ik: ‘jij bent een blijvertje’. Binnen de kortste keren bleek deze hond, waarvan men zei dat het geen schoothondje was, heel graag op schoot te liggen. Eten ging steeds beter en ze kon het prima vinden met haar nieuwe beagle-vriendin Aïsha. Ik wilde haar dolgraag adopteren.”

Maar op 15 juli jongstleden sloeg het noodlot toe. Janine: ,,De dag begon heel goed, de honden en ik waren enthousiast en Aïsha rende op een gegeven moment mijn tuin in. Zaira rende haar achterna en toen zag ik dat mijn poortdeur open stond. Ik heb Aïsha nog op tijd kunnen pakken, maar voor Zaira was de wereld nog te onbekend en zij rende in angstige toestand richting industriegebied/natuurgebied Hierden-Hulshorst.”

NACHTMERRIE

Er volgde een spannende tijd voor Janine. ,,Ik fietste rond in de omgeving, vroeg mensen of ze haar gezien hadden, hing flyers op en maakte voor het eerst kennis met social media. Natuurlijk is ook meteen de dierenambulance gebeld en zij hielpen mij met het treffen van de nodige maatregelen, zoals sporen uitzetten, met de deuren open slapen en met Aïsha aan een lijn bij mij. Een nachtmerrie was begonnen...”  

Er kwam al snel een professioneel zoekteam op poten, met veel kennis en betrokkenheid. Dat team heeft een week lang dag en nacht naar Zaira gezocht, met behulp van social media, drones, warmtebeeldcamera’s en de inzet van de honden uit het gastgezin waar Zaira verbleef. Janine: ,,Er is zelfs nog iemand met een boot langs de waterkant gevaren en het zoekteam is met waadpakken het water in gegaan. Wat een inzet!”

VEEL STEUN

Wat Janine opviel was dat er veel mensen waren die haar wilden helpen. ,,Mensen boden aan om Zaira te zoeken, ze wilden helpen flyeren, hebben bloemen gebracht en een pan soep, of boden een luisterend oor. Dat vond ik heel bijzonder. Vooral in deze huidige wereld waarin mensen soms zo langs elkaar heen lijken te leven. Ik heb ook veel steun gehad aan mijn andere hond, mijn katten en mijn moeder. Mijn vader heeft mijn poort escape-proof gemaakt en mijn neef hielp me met social media.” 

Lees ook

Hond uit Harderwijk al dagen vermist: ‘Waar is Ella?’

 

STORTBUIEN

,,Ondertussen leefde ik tussen hoop en vrees. Ik maakte me enorme zorgen om Zaira, die al zoveel meegemaakt had en nog niet veel ervaring had met de buitenwereld. Ik heb ook nog nooit zo’n hekel gehad aan stortbuien. Een week later zat de zoektocht erop en mocht ik het gebied in waar mijn hond waarschijnlijk naartoe was gevlucht. Daar stond ik dan ‘s avonds op het industrieterrein zachtjes haar naam te roepen. Naarmate de tijd verstreek besefte ik me dat de kans om haar te vinden steeds kleiner werd en dat er ook een kans was dat ze niet meer leefde.”  

Bijna drie weken nadat Zaira verdween en een eerdere zichtmelding die niks opleverde, krijgt Janine dan eindelijk het langverwachte telefoontje: iemand uit de Weidewaard had haar gevonden. ,,Niet veel later kon ik haar weer op mijn arm nemen in dierenartspraktijk Mobi. Wat was ik blij, het voelde vreemd en geweldig tegelijk. Zaira is weer op haar plek en het gaat naar omstandigheden heel goed met haar. Maar ik heb wel meteen GPS-trackers besteld!”