‘Intimiteit is nu soms nog groter’

Ermelo - In de uitvaartzorg speelt één factor een immens grote rol: gevoel. De gevoelens die bij een overlijden komen kijken, zijn voor iedereen anders. Maar hoe fijn is het als alle nabestaanden, jong en oud, terug kunnen kijken op een mooi, bijzonder afscheid?

Arda Konings

Zo’n ‘bijzonder’ afscheid hóeft niet groots en meeslepend te zijn. Het zit ‘m vaak in de kleine dingen: een uitvaart die weerspiegelt hoe iemands leven was, met elementen waar hij of zij van hield. Een uitvaart die gewoonweg tot in de puntjes geregeld is, waar iedereen meetelt, én een uitvaartondernemer die met open hart en open oor luistert. Waar nabestaanden een klik mee hebben. En waar de laatste zorg en het organiseren van de uitvaart met een goed gevoel aan toevertrouwd kan worden.

“Dat vind ik zó belangrijk!” Aan het woord is Mireille Schram uit Ermelo. Voor haar start als uitvaartondernemer heeft ze ruim 25 jaar als ziekenverzorgende in verpleeghuizen, als medisch secretaresse en als leidinggevende in de thuiszorg gewerkt. Mireille: “Door die ervaring heb ik een stevige basis gelegd om te kunnen begeleiden bij het organiseren van een begrafenis of crematie. Alle puzzelstukje vielen op de juiste plek. De cirkel was rond. Ruim vijf jaar doe ik dit werk nu als zelfstandige met mijn hele hart en ziel, zorg, aandacht en liefde.”

Dat het lichamelijke aspect voor nabestaanden bij het overlijden van een dierbare zo belangrijk is, ondervindt Mireille juist in deze Corona-tijd. “Een hand op jouw hand, een knuffel, arm om je schouder, een kus. Dat wordt juist nu zo intens gemist. De invulling van een afscheidsdienst is duidelijk anders. Het gezelschap dat aanwezig mag zijn is beperkt en op anderhalve meter afstand zittend van elkaar. Er wordt vanuit de huiskamers thuis, veel meegekeken via live streaming. Daar pas ik mijn welkomst- en slotwoorden ook op aan. Er wordt door nabestaanden daarom nu bewuster gekozen om het beperkt te houden tot het eigen gezin en de allernaaste familie.”

Zo had Mireille onlangs een uitvaart met maar zeven aanwezigen bij de uitvaartdienst. Ook geen streaming. “Er ontstond toen juist een geweldige intimiteit met elkaar. Dat was heel mooi. Of, zoals laatst een ceremonie met maar tien nabestaanden in een crematorium. Ze zaten met elkaar in een kring om de kist heen. Ook werden de kaarten die naar hen verstuurd waren erbij gezet. Mensen kennen en weten nu de aangepaste regels inmiddels wel. Daar is begrip voor. Maar ik zie families ook heel creatief worden in het bedenken van nieuwe, andere mogelijkheden.”

Op de vraag hoe lang het nog nodig zal zijn om aangepaste uitvaarten te organiseren, antwoordt Mireille bedenkelijk. “Ik denk dat dit nog heel lang blijft na sudderen. Erehagen mogen ook al niet meer, want die vormen samenscholingen. Er worden momenteel veel video- en foto opnames gemaakt tijdens de uitvaartceremonie. Die kunnen dan later als het weer kan en mag, worden vertoond bij herdenkingsdiensten voor weer grotere gezelschappen. Want die gaan er zeker komen!”