Chris van Dommele met zijn moeder.
Chris van Dommele met zijn moeder. Privé foto

Chris van Dommele rent op sokken de marathon voor zijn moeder: ‘De uitslag kwam echt als een klap’

7 september 2025 om 17:30 hartenziel

AMERSFOORT Toen bij zijn moeder op 53-jarige leeftijd alzheimer werd vastgesteld, stond het leven van Chris van Dommele op z’n kop. Het eerste jaar na de diagnose was hij vooral bezig met uitzoeken wat de ziekte precies inhoudt en hoe hij er voor zijn moeder kon zijn. „Ik heb me ingelezen, mijn vader geprobeerd te helpen en gekeken naar mogelijke medicijnen”, vertelt hij. „Het ging toen vooral om er als familie samen doorheen te komen.” 

door Peter Pos

Ruim een jaar geleden besloot de 26-jarige Amersfoorter dat hij meer wilde doen. Niet alleen voor zijn moeder, maar ook voor anderen die met jongdementie te maken hebben. Hij sloot zich aan bij Alzheimer Socks, een stichting die elk jaar een speciaal ontworpen paar sokken verkoopt om geld op te halen voor onderzoek van het Alzheimercentrum van het UMC. Op 19 oktober gaat hij van start bij de marathon van Amsterdam, zijn huidige woonplaats. Niet op schoenen, maar op sokken. 

Artikel gaat verder onder de foto. 


Rennen op sokken - Privé foto

„Ik dacht: ‘hoe kunnen we daar meer aandacht voor krijgen?’ Toen kwam het idee om een marathon op sokken te gaan lopen. Ik had gehoord van mensen die op blote voeten renden, maar nooit iemand gezien die een hele marathon op sokken liep.”

De Alzheimersokken hebben altijd twee verschillende kleuren of patronen. „Dat weerspiegelt de verwarring die mensen met alzheimer ervaren”, legt Chris uit. „Het is een sterk beeldmerk. Als je dat koppelt aan iets geks en uitdagends, valt het op. Zo trek je extra aandacht voor de ziekte.” 

DE EERSTE SIGNALEN

De eerste signalen dat er iets mis was, kwamen via het werk van zijn moeder. „Ze was steeds minder scherp, werd ontslagen en kwam bij een nieuwe baan niet eens door de proeftijd. Dat was heel gek. Dan ga je er meer op letten en zie je dat ze fouten maakt, minder emoties toont. Eerst denk je nog: misschien is het een burn-out. De huisarts wist het ook niet goed.”

Het idee om op alzheimer te testen stuitte in eerste instantie op weerstand bij zijn moeder. „Ze zat nog in de ontkenningsfase. Ze zag het niet zitten. We hebben een paar maanden moeten aandringen. In mijn achterhoofd wist ik dat het zou kunnen zijn, maar ik herkende het niet. Ik had nooit een oma of andere familie met dementie. Je hoopt gewoon op iets anders. De uitslag kwam echt als een klap.”

Artikel gaat verder onder de foto.


Na de diagnose ontdekte Chris hoe ingrijpend de ziekte is. „De levensverwachting van iemand met alzheimer is vijf tot tien jaar, en de laatste jaren zijn vaak zwaar. Dan ga je nadenken: zou ze er nog bij zijn als ik ga trouwen, of als er kleinkinderen komen? Daar denk ik nog steeds aan. Het heeft niet zoveel zin om er lang bij stil te staan, maar het zijn wel de moeilijke dingen.”

Zijn moeder slikt medicijnen, al is de werking daarvan niet bewezen. „Er is gezegd: neem het gewoon, baat het niet dan schaadt het niet. Alleen stoppen als er veel bijwerkingen zijn, maar die heeft ze niet. We hopen dat het zin heeft.”

HET BEGINT MET BEWUSTZIJN

Chris probeert vooral een positieve draai te geven aan de situatie. „Het is een mooie manier om toch iets te doen in plaats van stilstaan. Ik doe het niet alleen voor mijn moeder, maar ook om aandacht te vragen voor dementie. Het is een groeiend probleem en er is nog zo weinig onderzoek. Het begint met bewustzijn, dat levert hopelijk geld op, en dat geld zorgt weer voor beweging en nieuwe inzichten. Daar geloof ik echt in.”

Hoewel Chris sportief is, is hij geen doorgewinterde hardloper. „Ik heb één keer een halve marathon gelopen, maar een hele is wat anders. Zeker op sokken. Ik ben nu vier maanden aan het trainen. In het begin had ik veel blaren en kon ik nog geen vier kilometer lopen. Nu zit ik al op twintig. Er zit veel progressie in.”

Het lopen op sokken vergt aanpassingen. „Je loopt heel anders dan op schoenen. Je kijkt veel beter waar je loopt, of er glas ligt, waar het asfalt het prettigst is. Het vraagt meer concentratie.”

ER IS MEER GELD NODIG VOOR ONDERZOEK

Chris wil vooral het onderwerp jongdementie meer op de kaart zetten. „Veel mensen denken dat dementie iets is voor oude mensen, maar er zijn ook veel mensen die het al op jonge leeftijd krijgen. Daar is weinig aandacht voor. En het heeft ook een heel andere impact dan op latere leeftijd. Er is gewoon meer geld nodig voor onderzoek.”

Met zijn actie wil hij zoveel mogelijk mensen bereiken. „In het begin was ik huiverig om met mijn persoonlijke verhaal naar buiten te treden. Zou mijn familie dat wel willen? Maar ik merk dat er veel herkenning is, en dat levert juist meer aandacht op. Hoe meer bereik, hoe beter voor het doel.”

Helpen kan op meerdere manieren
Wie Chris wil helpen, kan dat op verschillende manieren doen. Doneren of Alzheimer Socks kopen kan via deze link. ,,En mensen mogen me ook volgen op sociale media, zodat het bereik groter wordt. Alles helpt.”

Mail de redactie
Meld een correctie

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie