Wat Libelle magazine vroeger was, is nu Tik Tok: columnist Fransje Heijkoop over lentekriebels en seksuele voorlichting

Bij de voorbereiding van deze column lijkt het herfst. Verwarming een tandje hoger en een dikkere jas aan. Wég zijn de lentekriebels! Daarover is ieder jaar veel te doen. In een multi-religieuze gemeenschap met 16 kerken in Ermelo zal seksuele voorlichting - meestal voor groep 8 - een beladen onderwerp zijn. De meningen van de jonge ouders zijn verdeeld. De keuze is tweeërlei: voorlichting thuis of op school. Nu blijkt dat deze kinderen vaak meer weten dan hun ouders lief is. Via Tik Tok, Google en vriendjes valt veel informatie binnen te halen. 

Wát was het vroeger nog onschuldig en overzichtelijk zonder mobieltjes. De bloemetjes en bijtjes, zoals mijn moeder het vertelde, heb ik overigens nooit begrepen, noch vergeten. Ik snapte er niks van. Wij hadden wel een tuin en er waren nog volop bijtjes op de geurige vlinderstruik maar wat hadden die anders te doen? Ik durfde helemaal niks te vragen want dan zou ik zo dom lijken. Dit was in 1950 toen ik tien jaar was.

Nu mijn zoon Erik op 7 mei zestig is geworden, zie ik hem zo weer met mij op zijn zolderkamertje zitten. Nu vijftig jaar gelden. Hij was dus ook tien jaar.

Lees ook

Columnist Fransje Heijkoop stapt uit comfort zone en geeft zich bloot over toch wel gênant moment

Erik zat op voetbal, maar om nou te zeggen dat daar zijn hart lag... Hij las liever Kuifje en noemt zich nu Kuifoloog. Ik dwaal af. Goed. Erik zou de volgende dag een weekend op voetbalkamp gaan. Omdat hij - naar mijn beste weten - nog geen kaas gegeten had van personen ‘van tweeërlei kunnen’ vond ik het de hoogste tijd om de Libelle uit de linnenkast te halen, speciaal bewaard voor dit moment. Meisje en jongen als uit een animatiefilmpje. Niks bijzonders was er te zien. Was mijn missie geslaagd? Nee natuurlijk. Ik moest zelf een beetje doorpakken. 

Lentekriebels heette het toen nog niet. Met een beetje gebarentaal - een middelvingergebaar was nog niet uitgevonden - en wijzend op het plaatje hoopte ik dat het nu duidelijk was. Na mijn geworstel met de materie vroeg ik Erik of hij nog iets te vragen of te zeggen had en dat dit altijd kon, waar en wanneer dan ook. Hiermee hoopte ik een gevoel van geborgenheid te creëren. Erik hoefde niet lang na te denken. Mijn hart begon gelijk sneller te kloppen. ,,Ja, mama. Ik heb mijn zakgeld nog niet gekregen.”

Toen Hans en ik met schade aan onze boot in Medemblik aan de steiger lagen van de werf, werd de luisteraar opgeroepen met de vraag ‘Hebt u vroeger seksuele voorlichting gehad en op wat voor manier?’ Ik hoefde niet lang na te denken en zat algauw live in de uitzending. Erik werd weer ten tonele gevoerd (ikzelf daardoor ook). Toen we na tien dagen weer thuis waren, lagen op de deurmat namens de omroep twee kaartjes voor een optreden van André Rieu in Arnhem.

Fransje Heijkoop

Lees ook

Fransje eet weleens uit een container en schaamt zich daar niet voor: ‘Wel plaatsvervangende schaamte voor voedselverspilling’