
Zomerserie: Harderwijkse verzamelaar Anke van Luxemburg ging van één blikje Zeeuwse Babbelaars naar 794 verzamelstukken
17 juli 2024 om 17:00 AchtergrondHARDERWIJK ,,Zo’n verzameling gebeurt gewoon, ik heb niet van tevoren bedacht om blikjes te sparen.’’ De Harderwijkse Anke van Luxemburg beschikt inmiddels over 794 unieke trommeltjes in allerlei soorten en maten. Aan alle kanten in de kamer is er een verscheidenheid aan kleuren te zien. Er staan blikken van verschillende etenswaren, koffie en thee, sigaren en van medicatie. Stadsgezichten, de koninklijke familie of schilderijen, de collectie is veelomvattend.
Suzanne Vooren
Het begon met een blikje Zeeuwse Babbelaars, ,,Van mijn schoonzusje kreeg ik dit leuke blikje.’’ Anke heeft een speciaal kastje waarin ze alle kenmerkende, lichtblauwe trommeltjes Zeeuwse Babelaars heeft neergezet. ,,Dat kon ik toch moeilijk weggooien toen het leeg was, dat was zonde. Snel daarna kreeg ik een blikje van de bouillon. Ook zo mooi.’’ Van het een kwam het ander en langzaamaan groeide de verzameling van Anke steeds verder en is het veranderd in een collectie van 794 unieke exemplaren.
,,De mensen die hier komen herkennen meestal wel blikjes van vroeger toen het normaal was om ze te gebruiken. Mijn oma had in het ene doosje knopen en garen en in een ander exemplaar de thee of de suiker. De meeste verpakkingen waren destijds van blik.’’ Anke heeft geprobeerd zoveel mogelijk de trommeltjes te ordenen op de oorspronkelijke inhoud en soms op thema van de buitenkant. ,,De cacao gaat op een andere plank verder, omdat ik gewoon geen ruimte meer had.’’ Dat de meeste blikjes niet hedendaags zijn, komt door de voorliefde die is ontstaan voor verpakkingsmateriaal van plastic of karton. ,,Maar ik gebruik nog steeds een beschuitbus van toen.’’
Anke’s collectie is tot stand gekomen doordat mensen hoorden over haar verzameling. ,,Toen een tante overleed, gaf de familie de blikjes aan mijn ouders met de melding dat ik ze vast wel kon gebruiken.’’ En zo zijn er nog veel meer bekenden die opeens met een hele stapel op de proppen kwamen. ,,Er stond een keer van alles op de oprit voor het huis. Geen idee waar het vandaan kwam, maar allemaal voor mij nieuwe exemplaren. Een paar dagen later bleek het van een kennis van het koor die ze was tegengekomen en aan mij dacht.’’ Af en toe koopt Anke een blikje bij de kringloopwinkel. ,,Mijn kinderen en vooral mijn kleindochter kijken ook voor mij en appen dan een foto of ik dat blikje al heb. Zo breidt de verzameling nog steeds uit.’’
TENTOONGESTELD IN LOGEERKAMER
Dat de verzameling in de vroegere werkkamer annex logeerkamer staat, is pas gekomen nadat ook de kinderen het huis uit gingen. ,,Daarvoor kon ik ze allemaal niet meer kwijt en werd het echt een rommelig gezicht.’’ Anke’s echtgenoot heeft geholpen met het bevestigen van de planken om ze allemaal op neer te zetten. ,,Als ik dan hier zat te werken, keek ik om me heen voor wat inspiratie en wist ik weer wat ik kon schrijven.’’ Anke schreef toespraken voor bruiloften die zij als trouwambtenaar veelvuldig gaf. ,,Ik heb ook nog meer dan zeshonderd trouwkaarten, al trouw ik al langer geen mensen meer. Die heb ik in dozen. Het past niet allemaal.’’
Uiteindelijk was de collectie zo groot dat Anke keuzes moest maken over welke blikjes ze wilde behouden. ,,Ik heb er toen voor gekozen mij vooral te richten op degenen waar merken op te zien zijn.’’ Alle andere exemplaren zijn naar de kringloopwinkels gegaan, net als de dubbelen. ,,Het meest trots ben ik op de oude blikjes. Daar is het merk niet zo duidelijk, maar dat is niet erg. Die hebben nog een scharnier voor het deksel.’’ Maar ook de collectie dorpsgezichten versiert de muur en vindt Anke prachtig. ,,En ik heb niks met roken, maar toch vele blikjes van voornamelijk sigaren.’’ De allermooiste is toch een exemplaar dat ooit van haar eigen oma is geweest met een jugendstil afbeelding. ,Die gebruikte oma gewoon in de keuken.’’
BLIKJE MET BRIEFJE
De laatste vondst was vorig jaar zomer op een camping in Zuid-België. ,,Mijn man en ik gingen afwassen en daar stond opeens een prachtig blikje.’’ Anke pakt een ouderwets trommeltje met afbeelding van een schilderij van de plank. ,,Er zat een sleutelgat in, dat zie je toch niet veel. Ik rammelde er voorzichtig mee en hoorde er wat in.’’ Bij het openmaken bleek niet alleen de sleutel in het blikje te liggen, maar ook een handgeschreven briefje met de tekst ‘neem mij mee’. ,,Ja, prachtig toch. Dat er zo’n fantastisch trommeltje in handen valt van iemand zoals ik die juist dit soort verzamelt.’’











