'Fantastisch deze oude verhalen te lezen'


<p>Joke Pieters-Keemink uit Ermelo voltooide in oktober 2020 een familieboek, waarin zij vele kostbare herinneringen heeft opgeslagen.&nbsp;</p>

Joke Pieters-Keemink uit Ermelo voltooide in oktober 2020 een familieboek, waarin zij vele kostbare herinneringen heeft opgeslagen. 

(Foto: )

'Fantastisch deze oude verhalen te lezen'

  Nieuwsflits

ERMELO -  In deze tijd van het jaar kijken we vaak terug en vooruit, wat is goed om te bewaren, wat is belangrijk voor de toekomst? Een familieboek maken zou zo een leuk idee kunnen zijn.

Francisca Meijsser

Joke Pieters-Keemink uit Ermelo voltooide in oktober 2020 een familieboek, waarin zij vele kostbare herinneringen heeft opgeslagen. Het is een prachtig boek geworden met veel foto’s ook. Het betreft het gezin van haar vader. In een tijdsbestek van twee generaties wordt het dagelijks leven van deze mensen van eind 19e eeuw tot ongeveer eind 20e eeuw beschreven. Het speelt zich voornamelijk af in Pernis, nu bekend om de olieraffinaderijen, toen een dorp van boeren en vissers.“

Wat bracht je ertoe zo’n boek te schrijven?” vroeg ik Joke. “Ik vind het belangrijk dat oude verhalen bewaard blijven”, zegt ze vol overtuiging, “in eerste instantie de verhalen van mijn vader, maar later ook die van de rest van het gezin waar hij deel van uit maakte. Het heeft zo’n 10 jaar aan sprokkelen geduurd om van de eerste verhalen tot het boek te komen. Eerst was iedereen namelijk nogal terughoudend, het idee moest landen, maar uiteindelijk kwamen ook de meest gesloten tantes met herinneringen”, zo vertelt Joke.

Zij heeft het boek met haar zus en een nicht samengesteld uit die verhalen, die soms verteld werden onder een kopje thee met een luisterend oor, of ook wel in briefvorm werden opgeschreven en haar toegestuurd. Ze had haar vader daartoe het boek ”Pap, vertel eens” van Elma van Vliet, gegeven. “Hij begon er wel aan, maar vond dat op een gegeven moment toch te veel sturend”, zo laat Joke weten. In dat boek staan namelijk steeds voorgeprogrammeerde vragen. “Daarom ben ik overgegaan op een briefwisseling, waarin ik mijn vader gerichte vragen stelde.”

Jokes vader was de oudste in een gezin met tien kinderen. In het boek wordt aan elk van die kinderen een apart hoofdstuk gewijd. Het betreft vooral hun speel- en schooltijd. Maar er is ook een hoofdstuk over de oorlog, waaraan vooral werd bijgedragen door een tante die daarvan een soort dagboek had bijgehouden.

Het was een warm gezin. “Het is fijn dat steeds weer uit die verhalen te ervaren”, vindt zij. “Ongetwijfeld komt het daardoor dat, volgens familietraditie, elke 5 jaar een reünie gehouden wordt”, zo vervolgt zij. “Rond Kerst komen we dan een paar dagen bij elkaar. Ondertussen zijn dat al meer dan 100 personen.”

Ergens in het land wordt dan een groepsaccommodatie gevonden en ieder neemt een bepaalde taak op zich. “Het is geweldig dat die warme sfeer van vroeger nu nog voelbaar is.”

Ook in je eigen omgeving

“Het is fantastisch om zo te lezen hoe men toen leefde, het zou toch jammer zijn als al die prachtige verhalen en foto’s verloren zouden gaan”, zo geeft zij nogmaals aan.

Terugblikkend op een jaar of meerdere jaren, ook in je eigen omgeving, lijkt het goed daarvan te verhalen en die verhalen door te geven.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden