<p>Fineke ten Napel met enkele van haar schilderijen in haar thuisatelier.</p>

Fineke ten Napel met enkele van haar schilderijen in haar thuisatelier.

(Foto: Frieda Fennell)

Niets van Fineke wordt afgedankt

  Nieuwsflits

ERMELO - Wie de komende tijd in Gezondheidscentrum De Linde in Ermelo komt, wordt getrakteerd op een expositie van Stichting Ermelo’s Kunstcollectief (StEK). Tot en met de eerste week van december is er werk van Susan Dijkens, Henriette Houtsma, Bert Visser en Fineke ten Napel te zien. Het Ermelo’s Weekblad sprak met Fineke.

Frieda Fennell

 Fineke werkt met was, klei, brons, of een kwast en schildersezel. Haar werk is vaak figuratief, er zijn personen of landschappen in te herkennen, maar het kan ook abstract zijn. Kortom, het is niet één discipline waar Finekes hart ligt. Het is juist haar veelzijdigheid die haar kenmerkt.

‘Dat kun jij’

Fineke: “Sport en handenarbeid zijn mijn grote liefdes. Na het afronden van een sportopleiding, koos ik er alsnog voor de opleiding kleuterleidster te doen. In de handenarbeidlessen werd de basis gelegd voor mijn kunstzinnigheid. In de beginjaren was het vooral boetseren wat me interesseerde. Veel later ben ik pas gaan schilderen. Ik dacht namelijk niet dat ik het kon. Totdat op een avond sporttekenaar Dick Bruijnesteijn, een kennis van mijn man Evert uit de sportverslaggeving, bij ons kwam eten. Hij zag een beeldje van me staan en vroeg of ik ook tekende. Nee dus. ‘Dat kun jij’, waren zijn woorden. ‘Ik zie aan dat beeldje dat je het kunt’. Daarna heb ik me aangemeld voor schilderles bij de Vrije Academie in Nunspeet.”

Fineke maakt gebruik van materialen als touw, zand en aluminiumfolie in haar werken. “Het moet niet te precies zijn, daar word ik wat geïrriteerd van. Ik houd juist van experimenteel en spannend. Ik dacht vroeger altijd dat schilderijen in één keer goed moesten zijn, maar dat is niet zo. Meestal staat het er vlot op, maar zet ik werk daarna een tijdje weg om er vervolgens naar terug te gaan en het af te maken. Het is de kunst om op tijd te stoppen en niet te ver te gaan.”

‘Het ontstaat gewoon’

Het halve huis staat naar eigen zeggen ter beschikking van Finekes kunst. Beelden sieren de schouw, vensterbank, een bijzettafel en vitrinekast. Schilderijen geven kleur aan het interieur. Sommige werken vindt ze zelf mooier dan andere, maar niets wordt afgedankt. In het buitenatelier staat in een hoek haar eerste project, een serie sportschilderijen. “Ik heb moeite om werk weg te doen. Mijn werk is een uiting van mezelf. Het mooist vind ik het werk dat ‘gewoon is ontstaan’. Inspiratie haal ik uit dagelijkse dingen, zoals het koor waar ik in zing of mijn zwangere dochter.”

Afgelopen tijd had Fineke een dip wat betreft kunst. Ze ziet weinig mogelijkheden om haar werk te laten zien en anderen ervan te laten mee genieten. Juist dát waar kunst uiteindelijk voor bedoeld is. Maar de drang blijft.

Fineke: ”Als kunstenaar ga je door fases. Het is uiteindelijk een manier om je gevoel te uiten, een uitlaatklep waar ik niet zonder kan.“

Fineke exposeert in de Linde met figuratieve, architectonische en abstracte schilderijen.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden