Henny A.J. Kreeft
Henny A.J. Kreeft (Foto: Henny A.J. Kreeft)

Dineren op station Ermelo

  Column

Column Henny Kreeft

Ja, dit artikel kwam ik laatst tegen in de Stentor en ik dacht in eerste instantie; “Ja, en?” maar als je er dan beter over nadenkt en dus op mijn leeftijd even iets langer moet nadenken, dan is het best een gewaagd project. Nu komt het wel op meerdere stations voor dat je een hapje kan eten, Zwolle had vroeger ook altijd een leuke restauratie en zo zijn er wel een paar te verzinnen. Het station in mijn geboortedorp helaas niet, daar mocht je van geluk spreken als er een trein stopte.

In deze coronatijd is het wel leuk om eens over iets anders te schrijven dan alleen over dat virus wat ons leven tegenwoordig behoorlijk in de war heeft gegooid. Echter ook bij dit onderwerp - gezien het artikel in de krant - kwam je het woord Corona weer tegen.
Vanaf juni heeft restaurant Vanneau Café de deuren geopend in het stationsgebouw, hier in Ermelo en als je gaat eten, ehh, sorry dineren, dan denderen de treinen een paar keer per uur op iets meer dan anderhalve meter van de tafels voorbij. Dat moeten toch wel vaste borden zijn en een stevige maaltijd, die niet de treinen achter nagaan.

Nu heeft de ondernemer - zoals het artikel aangeeft - het meubilair flink verankerd, zodat alles wat op tafel staat ook op tafel kan blijven staan. Op zich moet het een verschrikkelijke grote uitdaging zijn om op een station zo’n restaurant op te zetten en dan ook nog open te gaan in de Coronatijd. Daar kan je alleen maar respect voor hebben. Het respect wordt nog veel groter als je kijkt naar het meubilair, daar het lijkt op meubilair van een trein. Ik weet niet of u erg bekend bent met een trein, maar ik ben gek op treinen. Ik heb vroeger veel gereisd met de echte treinen, zoals ik dat noem. En dan noem ik bijvoorbeeld Mat ‘64, materieel uit 1964. In feite is dat de oudste trein die nu nog rondrijdt in Nederland, met de mooie naam De Hondekop.Het treinstel werd ook wel het standaard stoptreinmaterieel genoemd. Ik kan me nog herinneren dat dit de (gele) trein was, waarmee ik in mijn geboortegebied - centrum Brabant - heel vaak heen en terug ging, tussen de steden Tilburg en Breda.

Echter in die dagen was er nog een oudere trein, een rode of groene, op zich een wat slankere trein. Waarschijnlijk was dat Mat ‘36, materieel van 1936, maar dat weet ik niet helemaal zeker.

Enfin, ondernemer Philip Sara heeft een restaurant in het stationsgebouw van Ermelo geopend, een pand uit 1897. Op zich is dat al een compliment waard, waar dan nog bijkomt dat dit stationsgebouw één van de kleinste is in Nederland. En in dit gebouw kunt u dus in het vervolg Italiaans, Thais of Frans dineren in een omgeving met links en rechts twee keer per half uur een trein.

Ook station Amsterdam CS heeft een restaurant op het station, echter dat staat meer aan de kant van het perron, meer ook aan de straatkant. Maar in Ermelo komen de treinen links en rechts voorbij gesneld.
De vraag is hoe men omgaat met het anderhalve-meter-beleid en de mondkapjes die in het OV verplicht zijn, maar dat is nu even van mindere zorg. Eerst maar eens de menukaart bekijken. In ieder geval eet smakelijk.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden