Foto:

Teveel geluid is niet altijd overlast

Zoals u misschien weet, reis ik graag met het Openbaar Vervoer, vooral met de bus. Je begint steeds meer mensen te (her)kennen en als je bij de halte zit te wachten, dan hoor je regelmatig “Goedemorgen” en dat doet me best wel goed; wees nu eerlijk.

Maar niet altijd is het geluid om aan te horen; zoals laatst. Ik reed met de bus door Harderwijk en de bus maakte me toch een pokkeherrie, zowat van het moment dat ik was ingestapt tot ik er weer uitging. Nu gaat u natuurlijk onmiddellijk zeggen, dat het aan mij lag, maar daar ben ik dus maar niet vanuit gegaan, want toen ik was uitgestapt en de bus weer vertrok, bleef hij hetzelfde geluid uitspugen. Het was net of er een motor te heet was geworden en dat hij al die stoom eruit spuugde, maar dan met een herrie, het was niet om aan te horen, net mijn opgevoerde stofzuiger, en dat dan de gehele route. Ik hoorde niet eens dat je op het knopje had gedrukt om er uit te gaan; ja helaas kon de chauffeur dat dus ook niet horen en we misten zomaar mijn uitstaphalte.

Maar het kan ook anders. Paar weken terug zaten er twee van die jongeren, jonge mannen, in de bus die een discussie samen hadden over wat gezond was en wat niet gezond was om te eten. Nu waren het van die jongeren die per sé niet naast elkaar gaan zitten, zodat het een wat gematigd-geluid-gesprek zou kunnen worden. Wel nee, liefst nog een bank er tussen en dan maar tetteren.

Op zich een interessant gesprek tussen twee jongens over gezondheid en ik ben een hoop wijzer geworden, maar ik kwam net van mijn werk en snakte even naar wat rust en dat is het dus niet geworden.

Chocolade was slecht, alhoewel het wel lekker was en ze snoepten ook nogal wat; bruin brood scheen ook niet zo goed voor het gewicht te zijn en zo ging het de gehele rit door. Ik vond het wel knap dat ze het allemaal zo voor elkaar hebben, tenslotte aan het gewicht te zien, letten beide jongens beter op hun gewicht dan ik.

Ik krijg het dus echt niet voor elkaar om wat af te vallen, en dus heb ik de over bekende smoes klaar: ‘het zit in de familie’ en gedeeltelijk heb ik daarin wel gelijk, daar de kant van mijn moeder redelijk op gewicht is, was of is geweest. En men zegt ook steeds, dat ik de aard heb naar mijn moeder, dus dan kan het kloppen, of sloeg dat meer op het feit dat ik eigenwijs ben? Want dan komt ook aan mijn moeders kant voor !

Enfin, nu even terug naar de gesprekken in het openbaar vervoer: natuurlijk heeft eenieder het recht om een gesprek te voeren - liefst niet in zijn of haar eentje - maar er zijn momenten dat het mogelijk wat minder mag. Dit geldt natuurlijk tussen twee personen - als je met elkaar wil praten, gaat dan naast elkaar zitten - maar geldt zeker ook voor onze mobiel-gebruikende medemens in de bus. Gelukkig versta ik niet alles, maar toch, ik zit er vaak voor mijn rust in het openbaar vervoer ….

Meer berichten