Sjaak Teuwissen bij het orgel in de Maranathakerk, zijn thuisfront als dominee van de Gereformeerde Kerk.
Sjaak Teuwissen bij het orgel in de Maranathakerk, zijn thuisfront als dominee van de Gereformeerde Kerk. (Foto: Arda Konings)

Dominee Sjaak Teuwissen: ‘Houd moed en heb lief’

Noem twee ‘instrumenten’ onlosmakelijk verbonden aan een kerk. Juist. Een orgel en een dominee. In deze nieuwe serie wordt wekelijks een voorganger van een kerk- of geloofsgemeenschap uit Ermelo in het voetlicht gezet. De 47-jarige dominee Sjaak Teuwissen van de Gereformeerde Kerk van de PKN gemeenten, bijt het spits af.

Arda Konings

Ermelo Pas op latere leeftijd werd Sjaak dominee. Zijn studie Sociale Geografie in combinatie met Culturele Antropologie, wilde hij aanvankelijk aanwenden om ontwikkelingssamenwerking te doen. Via een omweg werd hij uiteindelijk jeugdwerkadviseur. Bij dat werk miste hij een stuk theologische ondergrond. Voor meer persoonlijke verdieping volgde hij daarom een deeltijdopleiding theologie in Utrecht. Het verlangen om predikant te worden werd toen in Sjaak aangewakkerd. “Gaandeweg wist ik, dit past bij me. Dit is wie ik ben. Dit is de route voor mij, door God geleid.”

Inmiddels staat hij alweer ruim zes jaar op de kansel in Ermelo. Zijn allereerste gemeente. “Ik voel me buitengewoon bevoorrecht om predikant te mogen zijn. Het bevalt me hier heel goed. Hoe mooi is het om teksten uit te diepen, daar een verhaal van te maken en het op zondag voor te dragen in een dienst? Of, tijdens cruciale momenten op te mogen trekken met mensen? Zoals bij geboortes en doop, ziektes, overlijden. Wanneer heftige dingen of problemen mij worden toevertrouwd. Heel bijzonder vind ik dat. Ik hou van alle mensen. Maar kinderen en jongeren roepen wel iets speciaals op in mij. Een kwart van mijn beroep bestaat uit jeugdwerk. Er zijn al diverse projecten neergezet. Ik noem de Passion Challenge, de Kliederkerk, de peuterpaas-en kerstvieringen. Dat zijn mooie dingen!”

Hoe bevlogen en enthousiast Sjaak nu ook is, zo zeker is het ‘Godsbestaan’ niet altijd voor hem geweest. “Als gezonde jongen van 16 jaar werd ik geconfronteerd met de zeldzaam voorkomende spierziekte Syndroom van Guillain-Barré. Binnen een paar dagen was ik zwaar invalide. Ondanks doodsangst, kreeg ik vertrouwen dat het goed zou komen.” Er volgde een lange revalidatieperiode voor Sjaak, waarbij hij nagenoeg álles opnieuw moest leren. “Mijn leven was niet af. Ik kreeg een tweede kans van God. Met de uitdaging er iets goeds mee te doen. Ik leerde meer om te zien naar de ander, werd socialer.”

Naast zijn werk als predikant loopt Sjaak graag hard in de mooie natuur rondom Ermelo, ruilt hij rond 5 december zijn toga in voor een Rode Tabbert…. en wordt hij even ‘SinterSjaak’. Ook bezoekt hij graag het theater en musicals. Ontwikkelde hij destijds met jeugdvrienden een onbedaarlijke passie voor frituren, die nog steeds niet is uitgeblust.

“Natuurlijk heb ik mijn prachtige gezin! Hoop ik in maart voor de derde keer papa te worden. Blijft mijn blik op de toekomst gericht. Een (corona) crisisperiode leidt vaak tot vernieuwende, blijvende dingen zoals het online streamen van onze kerkdiensten. Tot slot zeg ik: Houd moed en heb lief. Dat gun ik iedereen in Ermelo!”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden